kominki powietrzne

kominki z płaszczem wodnym

kominki gazowe

Obudowy kominkowe

Kafle kominkowe

Portale kamienne

Portale ceramiczne

Akcesoria

kominki, wkłady kominkowe, wklady kominkowe, kominki gdańsk, trójmiasto

Najstarsze kominki były znacznie większe, budowane na planie półkola z okapem podobnej wielkości. Umieszczano je najczęściej przy ścianach szczytowych, co ułatwiało prawidłowe wyprowadzenie komina. Budowane były z ciosów kamiennych, powierzchnia paleniska wykładana była najczęściej cegłą. Z czasem wymiary kominków uległy pomniejszeniu. Było to możliwe po udoskonaleniu wydajności kominków przez pochylenie ścian bocznych pod kątem 45° i zmniejszeniu głębokości wlotu do kanału dymowego. Oprawy zaczęto wykonywać z marmuru lub brązu. Najwspanialsze oprawy kominków pochodzą z okresu renesansu. Do typowego wyposażenia kominków należał: ekran osłaniający palenisko, żelazne uchwyty na łuczywo, pogrzebacz oraz wilki (stojaki na drewno do opału). Kominki o nowoczesnej konstrukcji stosowane są coraz częściej w domach jednorodzinnych, zajazdach i podobnych budynkach.

kominki powietrzne, wodne, z płaszczem wodnym, gazowe

Ze względu na podawanie paliwa: * kominki z palnikiem retortowym sterowanym automatycznie na pellety * kominki opalane drewnem Ze względu na rozprowadzenie ciepła: * kominki z mechanicznym rozprowadzeniem ciepłego powietrza * kominki z płaszczem wodnym wpiętym do instalacji C.O. i C.W.U. * kominki mające oddać ciepło tylko do pomieszczenia w którym stoją - najprostsze

dovre, fonte flamme, laudel, lechma, northstar, sparke, spartherm, tarnava, uniflam

Kominki murowane, czyli "klasyczne" są kominkami na paliwo stałe. Zazwyczaj są one murowane ze specjalnej cegły zwanej szamotówką. Ich zaletą jest piękny wygląd, jednak znaczącą wadą, która dyskwalifikuje ich użycie we współczesnym budownictwie energooszczędnym jest otwarte palenisko, które wyrzuca ciepło z pomieszczeń poprzez otwarty komin. Stąd rosnąca popularność wkładów kominkowych, w których można zamknąć ciąg kominowy odcinając dopływ powietrza z pomieszczenia w którym się znajduje, dzięki czemu ograniczamy straty ciepła związane z wywiewaniem przez komin, dopływ powietrza do paleniska realizowany jest poprzez specjalnie wykonany kanał nawiewny wprowadzany z zewnątrz wprost pod palenisko. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Korpusy wkładów zrobione z żeliwa są tańsze i lepiej akumulują ciepło niż stalowe. Zwłaszcza jeśli żeliwo jest dobrej jakości, a ścianki korpusu są grube (8-10 mm), masywne i ciężkie. Korpus może być zrobiony ze skręcanych płyt żeliwnych lub z jednolitego odlewu żeliwnego bez połączeń i spawów. Korpusy odlewane są bardzo szczelne, dzięki czemu powietrze nie napływa do paleniska w sposób niekontrolowany. Z żeliwa można kształtować różne ornamenty i wzory, które ozdobią ramy korpusu wkładu kominkowego lub tylną ścianę paleniska. Zaletami korpusów ze stali są przede wszystkim szczelność i wzornictwo. Wkłady stalowe robi się z płyt o grubości 4-6 mm. Te od renomowanych producentów, ze specjalnego rodzaju stali, są odporne na korozję i zmiany temperatury. Stal niezbyt dobrej jakości może korodować pod wpływem gorących spalin. Korpus wkładu kominkowego, niezależnie od tego, czy stalowy, czy żeliwny, jeśli będzie z materiału kiepskiej jakości, po pewnym czasie może pękać. Dotyczy to przede wszystkim wkładów zrobionych z elementów o małej grubości. Cienkie ścianki korpusu nagrzewają się nierównomiernie. Powstają wtedy duże naprężenia, które powodują odkształcanie się stali lub pękanie żeliwa. Najtrwalsze i najsolidniejsze są wkłady ciężkie, o grubych ściankach. Sam wkład może ważyć ponad 300 kg. Jego ciężar zależy więc nie tylko od wymiarów, ale także od jakości i grubości materiału, z którego jest wykonany.

wkłady kominkowe

Kominki instaluje się dziś niemal we wszystkich nowo budowanych domach. Przeważnie są zamknięte. Mogą być wtedy nie tylko ozdobą, ale także ekonomicznym i wydajnym źródłem ciepła. Kominek podłącza się do komina, przez który ulatują spaliny. Powinien być zbudowany jak najbliżej niego, aby na przewodzie dymowym było jak najmniej zagięć. Każdy kominek musi mieć własny przewód kominowy o wymiarach dopasowanych do wielkości paleniska. Rodzaj, wielkość, a także lokalizację kominka warto wybrać już na etapie projektowania domu. Można wówczas uwzględnić wszystkie wymagania techniczne: w odpowiednim miejscu zbudować komin o wymaganych wymiarach, wzmocnić strop lub fundamenty, zaplanować podłogę z niepalnych materiałów. W istniejących domach tradycyjny kominek otwarty można przerobić na zamknięty, nie burząc go, a jedynie częściowo demontując. W jego wnętrzu montuje się wtedy kasetę lub wkład kominkowy. W starych remontowanych domach, w których do tej pory nie było kominka, można go zbudować, ale podbnie jak w nowych domach, trzeba mu zapewnić odpowiednie warunki techniczne.

kafle kominkowe

Może, ale jest to rozwiązanie mało wygodne, więc najczęściej w domach jednorodzinnych ogrzewanie kominkowe jest dodatkowym źródłem ciepła. Instalacja grzewcza jest zasilana przez kocioł albo inne źródło ciepła, a w kominku pali się wtedy, gdy jest bardzo zimno, kiedy domownicy są na miejscu i nie jest to dla nich duży kłopot lub po prostu dla przyjemności. W ten sposób można zmniejszyć koszty ogrzewania innym, droższym niż drewno paliwem, nie tracąc nic z wygody, jaką zapewnia ogrzewanie urządzeniem, do którego paliwo jest dostarczane automatycznie i którym stosunkowo łatwo sterować. Kominek doskonale sprawdza się także w okresach przejściowych – wiosną i jesienią – kiedy centralne ogrzewanie już albo jeszcze nie pracuje, a temperatura nagle się obniży i w domu zrobi się chłodno.

obudowy kominkowe

Aby lepiej wykorzystać ciepło wytwarzane w kominku, można rozprowadzić je do innych pomieszczeń siecią kanałów nazywanych systemem dystrybucji gorącego powietrza (DGP). I wtedy kominek, jeśli tylko ma odpowiednie parametry techniczne, może być podstawowym źródłem ciepła w domu. Podobnie jeśli będzie wyposażony w płaszcz wodny, czyli rodzaj wymiennika zamontowanego nad paleniskiem i połączonego z instalacją centralnego ogrzewania. Woda przepływająca przez wymiennik ogrzewa się od wkładu kominkowego, trafia do instalacji i tam oddaje ciepło grzejnikom, a one przekazują je do pomieszczeń. Ciepło z kominka można w ten sam sposób wykorzystać nie tylko do zasilania instalacji c.o., ale także do podgrzewania wody na cele użytkowe. Niewątpliwą zaletą wkładu kominkowego jest możliwość znacznego obniżenia kosztów ogrzewania. Kiedy mamy kominek, i tak w nim palimy, a gdy w kominku jest wkład, ciepło zamiast uciekać do komina, ogrzewa inne pomieszczenia. Ale, jak każde ogrzewanie na paliwo stałe, wymaga ciągłego dozoru oraz obsługi – rąbania, noszenia i dokładania drewna do paleniska. Trzeba mieć na to czas i ochotę bez względu na porę roku.

portale kamienne, portale ceramiczne

Każdy kominek wymaga osobnego przewodu kominowego, który musi mieć wymiary i proporcje dopasowane do wielkości paleniska. Dla kominków z otworem paleniska o powierzchni do 0,25 m2 przewód dymowy ma średnicę co najmniej 15 cm lub wymiary 14 x 14 cm, dla kominków z większymi paleniskami – 18 cm lub 14 x 27 cm. Wysokość komina od podłączenia czopucha do wylotu nie może być mniejsza niż 4 m. Jednocześnie musi być spełniony warunek dotyczący usytuowania wylotu komina względem połaci dachu. Na dachach płaskich (o kącie nachylenia mniejszym niż 12°) i stromych z pokryciem łatwo palnym wylot powinien się znajdować co najmniej 60 cm powyżej kalenicy, na stromych z pokryciem niepalnym – 30 cm. Najlepiej, gdy komin nie ma żadnych załamań, czyli jest prowadzony pionowo. Kiedy załamania są konieczne, nie powinno być ich więcej niż dwa, a ich kąt nie może być większy niż 30°. Do prawidłowego działania kominka oprócz dobrego komina potrzebne jest zapewnienie dopływu wystarczającej ilości powietrza wykorzystywanego w procesie spalania. Przyjmuje się, że kominek zamknięty w ciągu godziny zużywa 6-8 m3 powietrza na 1 kg drewna. Nowo budowane domy są bardzo szczelne, a więc powietrze nie napływa do wnętrza naturalnie – przez nieszczelności w oknach i drzwiach. Aby zapewnić prawidłowy bilans powietrza, trzeba doprowadzić je z zewnątrz możliwie blisko paleniska. Najlepiej specjalnym przewodem, który układa się w podłodze. Jeden jego koniec wyprowadza się w pobliżu paleniska albo podłącza bezpośrednio do niego, drugi wyprowadza się na zewnątrz domu i osłania kratką. Przewód może mieć przekrój okrągły o średnicy minimum 16 cm lub prostokątny o powierzchni przekroju nie mniejszej niż 200 cm2. Powietrze najczęściej doprowadza się kanałem aluminiowym lub rurą z tworzywa. O wykonaniu przewodu doprowadzającego powietrze warto pomyśleć na początkowym etapie budowy, koniecznie przed ułożeniem podłóg.